Mostrando entradas con la etiqueta Pereiro Lois. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Pereiro Lois. Mostrar todas las entradas

viernes, 28 de septiembre de 2012

POESÍA. "Podrían escogerlo como epitafio", de Lois Pereiro (Galicia, España, 1958-1996). Traducción de Daniel Salgado

Lois Pereiro


               Shall I at least set my lands in order?
               London Bridge is falling down falling down
               falling down
               [...]
               hese fragments I have shored against my ruins.
                                              T. S. Eliot, The Waste Land

                               (E inalmente, con sono atrasado, mal vivido pero feliz, sereo e
                               satisfeito, xa podo regresar ó meu cadavre.)

Poderíano escoller como epitaio
Cuspídeme enriba cando pasedes
por diante do lugar no que eu repouse
enviándome unha húmida mensaxe
de vida e de furia necesaria.
                                                                                   Outono, 95


                                            (Y finalmente, con sueño atrasado, mal vivido pero feliz, sereno
                                             y satisfecho, ya puedo regresar a mi cadáver.)


Podrían escogerlo como epitafio
Escupidme encima cuando paséis
por delante del lugar donde yo repose
enviándome un húmedo mensaje
de vida y de furia necesaria.
                                                                                   Octubre, 95

jueves, 27 de septiembre de 2012

POESÍA. "XXII", de Lois Pereiro (Galicia, España, 1958-1996). Traducción de Daniel Salgado

Lois Pereiro


               Be not sad because all men
               prefer a lying clamour before you:
               sweetheart, be at peace again.
               Can they dishonour you?
                                             James Joyce

XXII
O desamor, brutal amputación
ou atroia dun soño maltratado,
debería·ser sempre un íntimo ritual
representado en salas clandestinas.
Interpretando orgánicos monólogos
recitariamos con luidez a dor interna
dos nosos tristes ósos
cando o amor se dilúe en hemorraxias
de líquidos desexos
abortados.
                                                                           Xullo, 95


XXII
El desamor, brutal amputación
o atrofia de un sueño maltratado,
debería ser siempre un íntimo ritual
representado en salas clandestinas.
Interpretando orgánicos monólogos
recitaríamos con lucidez el dolor interno
de nuestros tristes huesos
cuando el amor se diluye en hemorragias
de líquidos deseos
abortados.
                                                                             Julio, 95

miércoles, 26 de septiembre de 2012

POESÍA. "Revisando los daños", de Lois Pereiro (Galicia, España, 1958-1996). Traducción de Daniel Salgado

Lois Pereiro


                    Le vent se lève. Il faut tenter de vivre...
                                                              Paul Valéry

Revisando os danos
A man dereita á dereita do corpo,
a man esquerda á esquerda.
En plenas facultades,
teño a cabeza no centro do mundo
e voulle cambiando os argumentos
ós meus soños escasos e prudentes.
                                                                      Nadal, 94


                    Le vent se lève. Il faut tenter de vivre...
                                                             Paul Valéry

Revisando los daños
La mano derecha a la derecha del cuerpo,
la mano izquierda a la izquierda.
En plenas facultades,
tengo la cabeza en el centro del mundo
y les voy cambiando los argumentos
a mis sueños escasos y prudentes.
                                                                      Diciembre, 94

De Poesía última de amor y enfermedad

martes, 25 de septiembre de 2012

POESÍA. "Proposición", de Lois Pereiro (Galicia, España, 1958-1996). Traducción de Daniel Salgado

Lois Pereiro


Proposición
A tempo de tentar a principal caída
despóxome da gloria e da semente de riqueza.
Na face destes días primitivos,
en posesión
da culpa divina
ou do misterio da Razón,
escribir con delicadeza
nunha caixa de Pandora
de delor.

Proposición
A tiempo de intentar la principal caída
me despojo de la gloria y de la semilla de riqueza.
En el rostro de estos días primitivos,
en posesión
de la culpa divina
o del misterio de la Razón,
escribir con delicadeza
en una caja de Pandora
de dolor.

lunes, 24 de septiembre de 2012

POESÍA. "Cartografía", de Lois Pereiro (Galicia, España, 1958-1996). Traducción de Daniel Salgado

Lois Pereiro


Cartografía
Cal morto xa
ou vencido
falo sen min
e durmo
no desastre
Debera ser posible
facer mapas do odio
e os húmidos monólogos
das cisternas
de noite
descrifrar

Cartografía
Cual ya muerto
o vencido
hablo sin mí
y duermo
en el desastre
Debería ser posible
hacer mapas del odio
y los húmedos monólogos
de las cisternas
de noche
descifrar

viernes, 21 de septiembre de 2012

POESÍA. "El corredor de fondo pierde el aliento", de Lois Pereiro (Galicia, España, 1958-1996). Traducción de Daniel Salgado

Lois Pereiro

                    The time is out of joint. O cursed spite
                    That I ever was born to set it right!
                                              W. Shakespeare, Hamlet

O corredor de fondo perde o alento
Fuxindo dunha vida inzada de renuncias
da súa liturxia obesa e oleosa,
mediocre nos seus comunais fracasos,
bágoas de xelo, indignación contida
non deu chegado a tempo de exercer
a súa rebelión,
nin de levar a cabo
a súa vinganza deinitiva
contra un mundo inxusto, homicida, e cruel,
pola inutilidade da súa propia vida
solitario, enfermo e fatigado,
a morte anticipouse e chegou antes.
                                                                                        Outono, 95

El corredor de fondo pierde el aliento
Huyendo de una vida sembrada de renuncias
de su liturgia obesa y oleosa,
mediocre en sus comunales fracasos,
lágrimas de hielo, indignación contenida
no consiguió llegar a tiempo de ejercer
su rebelión,
ni de llevar a cabo
su venganza deinitiva 
contra un mundo injusto, homicida, y cruel,
por la inutilidad de su propia vida
solitario, enfermo y fatigado,
la muerte se anticipó y llegó antes.
                                                                                 Octubre, 95

De Poesía última de amor y enfermedad

jueves, 20 de septiembre de 2012

POESÍA. "Impresión (lamentatio) 1913-balneario", de Lois Pereiro (Galicia, España, 1958-1996). Traducción de Daniel Salgado

Lois Pereiro


Impresión (lamentatio) 1913-balneario

A primeira man que se descobre,
visión agradescida
se non a sostivese o corpo de venganza,
abre a porta de luz da súa casa
e observa un mar de núbens
presaxiando a guerra.
Trema o desafío en dous espritos,
pois na visión de corpos con saúde
medra a súa indignación
cansos de ser «enferma humanidade».




Impresión (lamentatio) 1913-balneario

La primera mano que se descubre,
visión agradecida
si no la sostuviese el cuerpo de venganza,
abre la puerta de luz de su casa
y observa un mar de nubes
presagiando la guerra.
Tiembla el desafío en dos espíritus,
pues en la visión de cuerpos con salud
crece su indignación
cansados de ser «enferma humanidad».

miércoles, 19 de septiembre de 2012

POESÍA. "Dandy", de Lois Pereiro (Galicia, España, 1958-1996). Traducción de Daniel Salgado

Lois Pereiro


Dandy
O espello da elegancia dediante dos meus ollos
e as pálpebras dormen un soño nervudo
en liñas líquidas dos xestos debuxados
nun rostro de crueldade aproximada á miña
Convírtome no medo no asasino
e mentres pasa un anxo un ange passe
todos quixeran ver despois da orxía
se o que levo gardado é un pensamento
eniado en agullas de ironía.



Dandy
El espejo de la elegancia delante de mis ojos
y los párpados duermen un sueño nervudo
en líneas líquidas de los gestos dibujados
en un rostro de crueldad aproximada a la mía
Me convierto en el miedo en el asesino
y mientras pasa un ángel un ange passe
todos quisieran ver después de la orgía
si lo que llevo guardado es un pensamiento
enhebrado en agujas de ironía

martes, 18 de septiembre de 2012

POESÍA. "Las mariposas son volvos", de Lois Pereiro (Galicia, España, 1958-1996). Traducción de Daniel Salgado

Lois Pereiro


Las mariposas son volvos

A luz astuta, Nico, estremecimento de
tríptico anormal
completo e empapado
Sen límite en mareas
o paso Violeta de barcos sen agulla
ou fío de principio a inal
de inal a principio
Prodixio de minuto?
mentras se ven e cantan un medo de
color ós manicomios
roupa gaseosa cando existe no salario
dos que nos desprecian
na extensión do ollo
«esa luz musical que percibe el espíritu»
*
temida e querida na inocencia
contestan con salvaxadas,
de catro en catro.



Las mariposas son volvos

La luz astuta, Nico, estremecimiento de
tríptico anormal
completo y empapado
Sin límite en mareas
el paso Violeta de barcos sin aguja
o hilo de principio a final
de final a principio
¿Prodigio de minuto?
mientras se ven y cantan un miedo de
color a los manicomios
ropa gaseosa cuando existe en el salario
de los que nos desprecian
en la extensión del ojo
«esa luz musical que percibe el espíritu»
*
temida y querida en la inocencia
contestan con salvajadas,
de cuatro en cuatro.

lunes, 17 de septiembre de 2012

POESÍA. "Penetration Prayer", de Lois Pereiro (Galicia, España, 1958-1996). Traducción de Daniel Salgado

Lois Pereiro

Penetration Prayer

Celebra e recebe
na lingua da rabia
nos límites da euforia
na túa boca
este ouro branco e lóxico veleno
co teu sangue entraberto
a un mundo incerto
en doses fragmentadas da ruína
pois a demolición
é o ferro que nos arma
celebra a nostalxia
e na ausencia do vicio
conserva o teu odio
condénate
amén



Penetration Prayer

Celebra y recibe
en la lengua de la rabia
en los límites de la euforia
en tu boca
este oro blanco y lógico veneno
con tu sangre entreabierta
a un mundo incierto
en dosis fragmentadas de la ruina
pues la demolición
es el hierro que nos arma
celebra la nostalgia
y en la ausencia del vicio
conserva tu odio
condénate
amén.